Speaker
Description
Bu bildiri, Paolo Volponi’nin Le mosche del capitale (1989) adlı romanını ekokritik kuramsal çerçevede ele alarak, modern sanayileşmenin tetiklediği ekolojik krizin edebî temsillerini ve bu krizin toplumsal dönüşüm üzerindeki yansımalarını tartışmayı amaçlamaktadır. Volponi’nin sanayi şehrine ve fabrika ortamına ilişkin çizdiği manzaralar, doğanın endüstriyel süreçler sonucunda gerçekliğini ve canlılığını yitirdiğini, insan merkezli ilerleme anlayışının ekolojik dengeyi nasıl bozduğunu çarpıcı biçimde gözler önüne sermektedir. Romanda sıkça karşılaşılan sinekler, atıklar ve “yapay doğa” gibi imgeler, ekolojik krizin hem fiziksel hem de sembolik düzeyde anlatının dokusuna işlendiğini göstermektedir. Çalışmanın yöntemi, nitel içerik analiziyle seçili pasajların ekokritik kavramlar -doğanın metalaştırılması, çevresel adaletsizlik, insan-doğa yabancılaşması- ışığında incelenmesini kapsamaktadır. Bu bağlamda, Lawrence Buell’in “toxic discourse” ve Timothy Morton’un “dark ecology” gibi ekokritik yaklaşımlarından yararlanılacaktır. Romanın merkezinde yer alan “kriz” olgusu, yalnızca ekonomik ve endüstriyel bir çöküş olarak değil, aynı zamanda kültürel, etik ve varoluşsal bir kırılma olarak da ele alınmaktadır. Kriz, toplumsal dönüşüm için bir potansiyel barındırsa da, Volponi’nin anlatısında bu potansiyel çoğunlukla bürokrasi, çıkar çatışmaları ve toplumsal atalet nedeniyle bastırılmaktadır. Sonuç olarak, Le mosche del capitale, çağdaş toplumlarda ekolojik krizin çok boyutlu doğasını ve sürdürülebilir bir dönüşümün önündeki yapısal engelleri eleştirel bir bakışla görünür kılmaktadır. Bu çalışma, romanın ekokritik bir okuması üzerinden, edebiyatın kriz ve sürdürülebilirlik tartışmalarına sunduğu özgün katkıyı ortaya koymayı hedeflemektedir.
| Keywords | sanayileşme, Paolo Volponi, Le mosche del capitale, ekokritik, ekolojik kriz |
|---|---|
| dilsad.karail@istanbul.edu.tr |