Speaker
Description
Bu çalışmada Orhan Duru’nun hikâyelerinde kaynak kıtlığı, kaynakların tükenmesi, kentleşme ve doğanın insan eliyle tahrip edilmesinin izleri takip edilmiş, yazarın bu konulara yaklaşımı irdelenmiştir. Birçok toplumsal mesele gibi, çevre sorunları da edebî eserlerde temsil imkânı bulmuş, yazarlar farklı açılardan konuyu işlemişlerdir. Bu yazarlardan biri olan Orhan Duru, hikâyelerinde kentlerin genişlemesini, fabrikalaşmayı, doğaya yapılan saldırıları eleştirel bir bakışla ele almış; kaynak kıtlığı ve kaynakların tükenmesinin sonuçlarını kaotik bir atmosfer içinde okurun dikkatine sunmuştur. Ekolojik dengenin bozulduğu, kaynakların çoğunun tükendiği bir ortamda insanın hayatta kalmasının zorluklarını, böyle bir dünyada insan hayatının önemsizleşmesini sarsıcı bir üslupla dile getirmiştir. Ekolojik krizin önemli sebeplerinden bir olan fabrikalar bu hikâyelerde “karanlıkta pusu kurmuş” unsurlar olarak betimlenir. Doğal çevrenin tahrip edilip yerine apartman veya otel inşa edilmesi, yazarın dikkat çektiği konulardandır. Bu hikâyelerde “yerden bitiveren” apartmanların “giriş kapısı mağara ağzı gibi”dir. Bostanlar bozulup yerine “kazık gibi” apartmanlar dikilmektedir; moteller yapılırken kumsal işgal edilip denizden çalınmaktadır. Bu bağlamda doğal çevre sürekli bir tehdit altındadır çünkü evler ve apartmanlar durmaksızın “yıkılmakta ve yeniden kurulmakta”dır. Her tarafından büyüyen şehirlerin havası kirlidir; şehirde insanın dinlenmesine müsaade etmeyen, onu bıktıran sürekli bir gürültü mevcuttur. Yazar, hikâyelerinde bir yandan geçmişte çevreye yapılan müdahaleleri ele alırken diğer yandan bunların gelecekteki sonuçlarını konu edinmiştir.
| Keywords | Türk hikâyesi, Orhan Duru, çevresel çöküş, kentleşme, ekolojik kriz. |
|---|---|
| ozlem.basboga34@gmail.com |