Speaker
Description
Psikanalitik kuram, ebeveynliğe geçişi hem anneler hem de babalar açısından kendine özgü bir gelişimsel süreç olarak kavramsallaştırır (Cohler ve Paul, 2019). Bu bağlamda ebeveynlik, sosyal-toplumsal bir rol değişimi olmasının yanı sıra; kişilik yapılanmasını belirleyen temel ruhsal çatışmaların yeniden işlendiği dönüştürücü bir gelişimsel süreç olarak değerlendirilmektedir. Bu süreçte anne ve babaların ortaklaştıkları ruhsal meşguliyetler bulunduğu gibi, her bir ebeveynin daha yoğun biçimde deneyimlediği özgül temalar da vardır. Literatür, anneliğe geçişte hamilelik ile başlayan süreçte beden imgesine ilişkin temaların, ayrılma–bireyleşme süreçlerinin, içsel anne imgesiyle kurulan özdeşimlerin; babalığa geçişte ise içsel baba imgesiyle kurulan özdeşimlerin, kardeş rekabetine ilişkin bilinçdışı temaların ve ikili ilişkiden üçlü ilişkilenmeye geçişi içeren ödipal çatışmaların yeniden canlandığını göstermektedir. Araştırmalar, ebeveynliğe geçişin hem anneler hem de babalar için psikolojik kırılganlıkları artırabilen bir kriz dönemi olarak yaşantılanabileceğini ortaya koymaktadır (Condon ve ark., 2004; Hahn- Holbrook ve ark., 2018). Bununla birlikte, bu gelişimsel görevlerin işlevsel biçimde ele alınması, ebeveynlerde duygusal esneklik, ruhsal olgunlaşma ve bakım verme kapasitesinde belirgin bir artışa imkân tanır. Bu sunumda ebeveynliğe geçiş sürecinin önemli ruhsal dinamikleri ve olası sorunsalları psikanalitik literatür ışığında ayrıntılı biçimde tartışılacaktır.
| Keywords | psikanaliz, ebeveynlik, gelişimsel evreler, annelik, babalık |
|---|---|
| ozguntaktakoglu@gmail.com |