Speaker
Description
Özet: Elsa Morante’nin 1957 tarihli romanı Arturo’nun Adası genel çerçevede bir bildungsroman olarak kabul görse de aslında salt bir büyüme hikâyesinin önüne geçerek karakterin keşfedilmemiş kimliklerinin bir portresi haline gelmektedir. Bu bildiri romandaki üç karakterin (Arturo, Wilhem ve Nunziata) yaşadığı kimlik krizlerini Lacan ve Freud gibi isimlerin psikanaliz çalışmaları çerçevesinde inceleyecektir. Öte yandan Erikson’un kimlik kuramına da yer verilerek bireyin toplumsal rollerle çatışma anlarında yaşadığı krize de yer verilecektir. Arturo’nun Adası gerek toplumsal normlar gerekse de toplumsal cinsiyet rollerinin Wilhem, Arturo ve Nunziata gibi karakterlerin kimliklerinde yarattığı krizleri okura sunmaktadır. Annesiz büyümüş olan Arturo çocukluğundan ergenliğe geçerken babası tarafından görülme ve kabul edilme arzuları yaşamakta ve babasına duyduğu hayranlık ile Nunziata’ya beslediği ikircikli duygular onun bir kimliğe sahip olmasını zorlaştırmaktadır. Wilhem ise köken olarak bir yabancı konumundadır ve yaşadığı küçük adanın küçük toplumuna bir aidiyet hissetmemekte, babalık ve erkeklik rolleri arasında gelip gitmektedir. Arturo ile neredeyse akran olan Nunziata ise kendini bazen onun üvey annesi, bazen de arkadaşı olarak hissetmektedir. Bu arada kalmış kimlikler Nunziata’nın aile içindeki konumunu da belirsiz kılmakta, çizgileri silikleştirmektedir. Böylece Arturo’nun Adası, karakterin kimlik krizini yalnızca bireysel düzeyde değil, aynı zamanda kolektif düzeyde de işleyen bir anlatıdır. Tüm bunlar ele alınarak bu bildiride, Elsa Morante’nin eserinde toplumsal roller, aidiyet duygusu ve kimlik krizi arasındaki ilişkileri ön plana çıkararak, romanın incelenmesi amaçlamaktadır.
| Keywords | İtalyan Edebiyatı, Elsa Morante, bildungsroman, kimlik krizi, psikanaliz |
|---|---|
| yasemin.kurtulustunc@istanbul.edu.tr |